“Sigłej” zaskoczył od pierwszego kliku.

Jadąc zatykałem nos. Z miejsca gdzie jeszcze wczoraj stał McDonald unosił się straszliwy fetor solonych frytek i jogurtu owocowego. – O co tym z greenpeacu chodzi, że to niegroźne świństwo wywalają w powietrze kradzonym C4? – burknąłem sam do siebie – a co, niby te jakieś kopytka w “Odrodzonych barach Mlecznych im. Ojca Tadeusza” są lepsze?

“Sigłej” przyśpieszył na dziurawym chodniku. Odchyliłem się do tyłu, żeby zahamował, ale nie było żadnej reakcji. Przede mną czarną czeluścią zionęła głęboka dziura w chodniku. Jeszcze raz odchyliłem się – znowu nic. Zeskoczyłem z gnoja. “Sigłej” stanął jak wryty przed samą krawędzią dziury a ja o mały włos nie rozbiłem sobie głowy.
Podszedłem do chlernego jeździka. Krytycznym wzrokiem skontrolowałem przyrządy. W prawym górnym rogu prędkościomierza dostrzegłem znajomy przebrzydły znaczek “Intel in Side”.

“Jupi ja jej pier**** jeden” – powiedziałem i zgasiłem mu Pall Malla na kierunkowskazie.